naar overzicht nieuwsberichten
De Sloffenbrigade
Bij de aanloop van Port Said, de noordelijke havenstad van het Suez kanaal, begon het hele feest al. Van te voren was ik heel erg positief ingesteld, zo erg is het toch niet meer tegenwoordig?
We zitten immers midden in de Arabische Lente nietwaar?
Het zijn best vriendelijke mensen en als wij vriendelijk doen tegen hen, zijn zij dat ook tegen ons.
Met een paar man zaten we aan een bakje op de brug toen de loodsboot in de verte aan kwam varen. De leerling werd naar achter gestuurd om de loods te ontvangen en mee te nemen naar de brug. Vanaf de brugvleugel keek ik mee en zag hoe het loodsbootje op zo'n 7 meter afstand bleef varen met een hevig overstuur persoon voorop, die druk stond te gebaren. Na snel naar achter gelopen te zijn, bleek het allemaal wel mee te vallen en was hun bootje niet lek en zaten ze niet in een andere levensgevaarlijke situatie. Het was gewoon de vriendelijke Egyptische manier waarop verteld werd dat we eerst een slof sigaretten moesten afgeven voordat we de loods zouden ontvangen. De arme leerling wist niet wat hem overkwam! Na vriendelijk gezegd te hebben dat ik er geen woord van begreep en graag de loods wilde ontvangen, kwam het bootje zowaar langszij en kregen wij de loods. Zou het dan toch werken?
We moesten afmeren op twee speciale boeien in afwachting van het vertrek van het konvooi. Hier kregen we ook de autoriteiten aan boord evenals een stel elektriciens, die een zoeklicht kwamen monteren. Ze hadden een koffertje bij zich met waarschijnlijk 1001 soorten stekkers voor alle schepen die ze bezoeken. Dit was echter volkomen overbodig, want in ons stopcontact kun je toch gewoon twee losse draadjes steken, even aanduwen met een simpele schroevendraaier(!) en klaar is Achmed. Dat onzinnige gedoe met die stekkers toch!! Haha, die gasten zijn echt levensmoe! Fooi voor deze service, één slof.
Ondertussen is die ouwe al een aantal sloffen kwijt aan de autoriteiten.
Midden in de nacht kwam een van onze 'vrienden' aan boord, die onze trossen eerder die avond had vastgeknoopt aan de boeien.
Met het verzoek of ik zijn papiertje wilde tekenen. 'Nooit zomaar iets tekenen Jeroen' is mij van jongs af aan verteld, dus navraag bij die ouwe leerde dat het de tweede keer is dat hij langs is gekomen. Of ik zo vriendelijk wilde zijn om hem dan gewoon even een slof te geven zoals dat ouwe ‘vrienden’ betaamt. ‘Vriend’ Mohammed heeft twee uur bij ons aan dek gestaan voordat de kapitein hem met niet mis te verstane bewoording van dek heeft moeten sturen. Oh ja, de lokale 'politie' die we aan boord hadden lag gedurende dit alles een tukje te doen op een houten plaat.
Om half 3 's nachts moesten wij onze plek innemen in het konvooi, wij waren nummer 25 van de 35. Tussen de schepen zit zo'n 5 minuten. Voor noodgevallen vaart er een aantal Egyptenaren mee aan boord door het kanaal. Onderweg doden ze de tijd door een minibazaar te openen bij ons aan dek.
Van gebruikte dongels tot aan heuse jurken (gebruikt?) zijn er te koop, en wel voor een 'special price, my friend!'
Om 8 uur 's avonds verlieten we het door woestijn omringde kanaal bij Suez, de zuidelijke havenstad, waarna we een lekker biertje hebben opengetrokken!
Aldus opgetekend,
Rode Zee, 29-10-2011
2e stuurman, Fairpartner, Jumbo Shipping
Jeroen Hof is 2e stuurman bij Jumbo Shipping en schipper in het Zeekadetkorps Alkmaar.
311011


